نه به خشونت علیه اقلیت‌های جنسی ایران

 متاسفانه حادثه قتل علیرضا جان، این جوان بیست ساله پر از احساس و امید به زندگی در آزادی، چنان دردناک است باید درباره اش به عنوان یک انسان حامی حقوق بشرسخن گفت.بارها در پست هایی که درباره حق آزادی جامعه ال‌جی‌بی‌تی گذاشته ام از من پرسیده شده است که آیا من همجنس‌گرا،  دوجنس‌گرا، همه‌جنس‌گرا و یا ترنسجندر، کوئیر و بیناجنس هستم. یعنی اگر کسی خودش متعلق به جامعه اقلیت های جنسی یا هر اقلیت دیگری نباشد،نباید از حقوق آنان دفاع کرد و برای تحقق آزادی شان قدم برداشت؟؟ اصلا این مهم نیست که من چه گرایشی دارم ،بلکه مهم این است که تک تک ما برای تحقق یک جهان آزاد و انسانی تر که برای همه انسانها و اندیشه ها و سلیقه ها احترام قائل است قدم برداریم تا دوباره شاهد حوادث دلخراشی چون قتل علیرضاها،رومیناها و......نباشیم.واقعا این مسئله که گرایش جنسی یک فرد و انتخاب او از پارتنر مورد نظرش چیست،مقوله ای بسیار خصوصی است و هیچ ارتباطی به دیگران و دیگر اعضای خانواده ندارد. قداست تصنعی ساختگی از مرد و مردانگی در طی تاریخ بشریت باید زدوده شود.مفاهیم ازلی و ابدی که ریشه تعصبات آدمیست دیگر جایی در زمان معاصر ندارد.اعضای جامعه اقلیت‌های جنسی در ایران از سوی جامعه و خانواده تحت فشار هستند و هرسال بسیاری از آنها برای پناهندگی از ایران خارج‌ می‌شوند.

سازمان شش رنگ در تحقیقی که اخیرا منتشر کرده گفته ۶۰ درصد جامعه اقلیت‌های جنسی ایران که در یک نظرسنجی شرکت کرده‌اند، از سوی خانواده درجه یک خود مورد خشونت قرار گرفته‌اند.